س : 7 - در قريه‌اى معدن نمكى وجود دارد كه در زمان طاغوت عدّه‌اى از سرمايه داران با مال الإجارهء ناچيزى آن را اجاره كرده بودند ، بعد از پيروزى انقلاب مردم فقير كه روح تازه در كالبدشان دميده شده بود از تصرّف مستأجرين سابق جلوگيرى به عمل آورده و با اجازهء دادگاه انقلاب اصفهان خود رسما به بهره‌بردارى پرداخته و درآمد آن را - كه روزانه هفتصد تومان است - با اجازهء از ستاد جهاد سازندگى به مصرف عمران محلّ رسانده‌اند . حال آيا اجازه مىفرمائيد مقدارى از آن درآمد را به مصرف فقراء محلّ برسانيم ؟ ج - اگر معدن مذكور در ملك شخصى كسى است تصرّف در آن منوط است به إذن مالك آن ، و اگر در اراضى موات است هر كس هر مقدار از آن بهره‌بردارى كند مالك مىشود ، و چنانچه دولت اسلامى مقرّراتى داشته باشد بايد مراعات شود . س 8 - تپّه‌اى است كه جزء مرتع روستا مىباشد و مالكى ندارد ، شخصى دست به حفّارى زده و قطعه‌هائى از سفال و ظروف عتيقه در آن تپّه پيدا نموده است ، شرعا فروش و تصرّف آنها چه صورت دارد ؟ ج - اگر مالكى براى آن پيدا نشود ملك واجد است ، ولى بايد خمس آن را بدهد و چنانچه دولت اسلامى مقرّراتى در اين باب دارد واجب است مراعات شود .